ေႏြနံနက္ခင္း

ေႏြနံနက္ခင္း
ကမာၻဦးက ေန ့လိုပဲ ေႏြနံနက္ခင္း ရဲ႕ လွပံုထူး
ဒါေပမယ့္လဲ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကုိယ္ေလညက မအိပ္လိုက္္ဘူး
အာရံုေၾကာက လက္မခံေတာ့ အျမင္မွာရွုပ္ၿပီး မွိဳင္းေ၀မူး
ကိုယ္စပ္ထားတဲ့ သီခ်င္းေတြလဲ ေႏြနံနက္ခင္းနဲ ့ မလုိက္ဖက္ဘူး..

ေပးကားေပး၏ မရ.. ဘ၀ရဲ့ လွည္႔ ကြက္တစ္ခုလား..
လာမယ္လို ့ မေမွ်ာ္လင့္ေတာ့ ၾကိဳဆိုဖို႔ ကိုယ္ အဆင္မသင့္ခဲ့တဲ့...
ေႏြနံနက္ခင္း...ေႏြနံနက္ခင္း

ကိုယ္ေသာက္ထားတဲ့ ေဆးလိပ္တိုမ်ား.. ဟိုဒီပစ္လို ျပန္ ့က်ဲေန..
ကိုယ္ေသာက္ထားတဲ့ အရက္ေတြလည္း ရင္မွာျပည္႕လို ့ ပ်ိဳ ့တက္ေန
ဂစ္တာေကာက္ၿပီး သီခ်င္းဆိုေတာ့ အာေခါင္ေျခာက္္ၿပီး ခၽႊဲကပ္ေန..
ကိုယ္စပ္ထားတဲ့ သီခ်င္းေတြလဲ ေႏြနံနက္ခင္းနဲ ့ မလုိက္ဖက္ေလ..

မိုးေတာ့ လင္းခဲ့ပါရဲ့.. ကိုယ့္အတြက္ညက မကုန္ေသး
ေရာင္နီကိုေရွာင္ပုန္းက အေမွာင္ကမာၻမွာ ကိုယ္ျပန္အိပ္ရမယ့္
ေႏြနံနက္ခင္း...ေႏြနံနက္ခင္း..

စိမ္းလန္းတဲ႔ေတာနဲ႔ေတာင္အလွေတြ...
မ်က္စိမွာေတြ႕ေနလဲ...စိတ္ထဲကိုေရာက္မလာတယ္...
က်ဴးရင္႔တဲ႔ငွက္ေက်းသံေလးေတြ....
နားဝမွာၾကားရလဲဲစိတ္ထဲမဝင္ေရာက္လာတယ္...
ေအးျမတဲ႔နံနက္ရဲ႕ ေလအထိကို...
အသားကသာသိေနတယ္နွလံုးသားမခံစားနိုင္တယ္...
အိုေလ နံနက္ခင္း..နံနက္ခင္း...နံနက္ခင္း..နံနက္ခင္း ....

မတူတဲ႔ခရီးလမ္းသြားသူလို..ေရွာင္ဖို႔ပဲခဏေတြ႕ၾကတယ္...
ေႏြနံနက္ခင္းနဲ႔ ကိုယ္အျဖစ္လဲ ျမင္ျမင္ျခင္းပဲခြဲရတယ္...
ကိုယ္ေလညနဲ႔မနားခ်င္ေတာ႔ ..... ကိုယ္ေလ ေန႔ နဲ႔မသြားနိုင္ေတာ႔ ....
ကိုယ္စပ္ထားတဲ႔သီခ်င္းေတြလဲ ေႏြနံနက္ခင္း အတြက္မျဖစ္ျပီေပါ႔ ....
ညနဲ႔ေန႔ရဲ႕ အလယ္မွာ နွစ္ဘက္စလံုးလြတ္ခဲ႔သူပါ....
သံစဥ္ေတြေမ႔သြားမွ ေပၚလာတဲ႔ကာရံနဲ႔တူတဲ႔
ေႏြနံနက္ခင္း..ေႏြနံနက္ခင္း...